یتالیا به این نتیجه دست پیدا کرد که در مناطقی که مشارکت اجتماعی خوبی وجود دارد؛ توسعه اقتصادی در دولتهای محلی و ثبات خانوادگی در آن مناطق بیشتر است.برعکس در مناطقی که مشارکت اجتماعی بهویژه در شکل بینگروهی وجود ندارد نوعی خانوادهگرایی ضداخلاقی وجود دارد.همچنین در این مناطق، توسعه اقتصادی و مسئولیتپذیری اجتماعی و نهادی در سطح جامعه، پایین است. در جامعهای که مشارکت اجتماعی ضعیف است و هرکس به منافع خود میاندیشد و تجارب و انتظارات موجه مردم برآورده نمیشود، جرم، خودکشی، خشونت و انواع آسیبهای اجتماعی دیگر، بالا میرود. به طور عکس، پیروی از قوانین، رعایت مقررات، شرایط بهداشت، کارآیی و بهرهوری و انسجام گروهی کاهش مییابد. به عبارت دیگر مشارکت اجتماعی را میتوان(پیونددهنده) نامید. در جامعهای که گروههای مقتدر و حاکم با مستثنی کردن سایر گروهها، ساختار حکومتی را مسلط میکنند، پیوندهای اجتماعی سست شده و کارآیی کاهش مییابد. توحید صمدی کارشناس علوم ارتباطات اجتماعی ,وارشد علوم سیاسیپی نوشت :احسان موحدیان و محمد مهدی اسماعیلی(۱۳۸۸)، انتخابات در نظام جمهوری اسلامی و بررسی نقش رسانه ملی در آن، فصلنامه پژوهش¬های ارتباطی، سال شانزدهم، شماره۱– حدادپور، امیر(۱۳۸۹)،انتخابات و مسیر مشارکت سیاسی مردم در استان خوزستان، فصلنامه جغرافیایی سرزمین، علمی- پژوهشی، سال هفتم، شماره۲۶– کریمی، علی(۱۳۸۸)، درآمدی بر کاربرد و نقد نظریه چارچوب سازی در تحلیل گرایش¬های قومی، تهران. فصلنامه مطالعات ملی، سال دهم، شماره ۴– محمدحسن شیخ الاسلامی و محسن عسگریان(۱۳۸۸)، سازه انگاری، رسانه و رفتارانتخاباتی درایران، فصلنامه پژوهش¬های ارتباطی، سال شانزدهم، شماره۱– معتمد نژاد، کاظم، بهار(۱۳۷۰)، جهان سوم در براب

دل نوشته های  توحید صمدی وبلاگی سیاسی ٰاجتماعی ٰفرهنگیٰ ورزشی میباشد .
میرزاده عشقی : باری از این عمر سفله سیر شدم سیر/ تازه جوانم ز غصه پیر شدم پیر

پیر پسند ای عروس مرگ چرائی؟/ من که جوانم چه عیب دارم، بی پیر؟